یادداشت صد و بیست و نهم

حالم خیلی خیلی خیلی بهتره

روزایی که یکم بهتر میشدم باورم نمیشد که دارم خوب میشم 

ممنونم از همه کسایی که دعام کردم

الان هر کار کوچیکی که میکنم وقتی یادش میفتم که چه عذابی میکشیدم فقط شکر میکنم

با اینکه من بنده خوبی نیستم ولی خدا دوسم داشت

ممنون از همه کسایی که یک ماهه ازم خبری ندارن ولی بازم خبری ازم نمیگیرن

نشون دادن بهم که بمیرم هم براشون مهم نیست

ممنون از کسی که مسبب همه بدبختیای من بود ولی نگفتن زنده ای یا مرده

هنوزم عین خیالش نیست

ممنون از خداجون که بهم نشون داد تو این دنیا فقط خانوادت و از همه بیشتر مامانت نگرانته

ممنون از خدا که هنوز بی آبروم نکرده

دیگه زندگی خیلی تغییر کرده 

خیلی

زندگی جدید سلااااام

__________________________________________________________________________

بعد از مدتها رفتم آرایشگاه 

هنوز یک هفته است هرکی میبینم میگه ازدواج کردی ؟

یعنی اینقدر تغییر کردم؟

نمیدونن دور ازدواج و هرچی جنس مذکره خط کشیدم....

یادداشت صد و بیست و هشتم

یعنی من اون روزی که سالم شدم رو خواهم دید

اینکه راحت راه برم

راحت بشینم

راحت دستشویی برم.....

یک هفته است تو عذاب کاملم

نه میتونم چیزی بخورم

نه میتونم بشینم

نه بخوابم

نه راه برم

نه دستشویی برم....

میدونم همش نتیجه اعمال خودمه

اندازه چند سال باید عذاب بکشم

ولی خداجون دیگه طاقت ندارم

هرکسی که اینجا رو میخونه 

برای من از خدا شفا بخواد

خودم که آبرویی ندارم.....

خواهش میکنم

ماه من غصه چرا؟؟

ماه من غصه چرا؟؟

آسمان را بنگر، که هنوزبعد صدها شب و روزمثل آن روز نخست گرم و آبی و پر از مهر به ما می‌خندد…

یا زمینی را که،دلش از سردی شب‌های خزان نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شد ونفسی از سر امید کشید!

و در آغاز بهار،دشتی از یاس سپید،زیر پاهایمان ریختتا بگوید که هنوز،پر امنیت احساس خداست…

ماه من غصه چرا؟؟

تو مرا داری و من هر شب و روز،آرزویم همه خوشبختی توست…

ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخن‌ها گفتن کار آنهایی نیست که خدا را دارند.

ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی،مثل باران بارید یا دل شیشه‌ای‌ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا،چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز…

او همانیست که در تارترین لحظه‌ی شب،راه نورانیِ امید نشانم می‌داد