یادداشت نود و نهم

9 روز دیگه 25 سالگی تموم میشه

باورم نمیشه داره 26 سالم میشه

چقدر بزرگ شدم

این روزا  پر از اضطرابم

پر از تغییر

پر از سکوت

پر از بغض

پر از حرف نزده

پر از بلاتکلیفی

دوست ندارم خودمو برای کسی تشریح کنم

توضیح دادن حس هام یکی از سخت ترین کاراست

کسی هم نمیتونه آدم رو درک کنه

همیشه وقتی کسی با من درد و دل میکنه

سعی میکنم

شنونده ی خوبی باشم

همین!

در اکثر مواقع خودم هم به یک گوش برای شنیدن نیاز دارم

که قضاوت نکنه

و گذر زمان به من یاد داد

حرفات برای خودت بمونه و حتی بشه بغض و دیگران فکر کنن سکوته

از هر کاری بهتره

پس لطف کنید

بعد از این یادداشت قضاوت نکنید

:│

چـقـــــدر سخــــت اســـت،

 کـه لبـــریـــز بـاشی از " گـفـتـــــن " ولــی .....

در هـیـــــــچ ســویـــت محـــرمـی نبـاشد .

سال نو مبارک :)

 آرزو دارم  

 نوروزی که پیش رو دارید 

 اغاز روزهای باشد 

 که ارزو دارید ...