وه ... چه خیال انگیز و جانبخش است جایی که می خندند ،می بخشند و فراموش می کنند ... کجاست این مدینه ی فاضله ... راستی با یک فنجان سکوتت به من حس زندگی می دهی ...
سلام. آره می دونم اسم وبلاگتو عوض کردی ولی همش که داری از تنهایی مینالی... به خاطر همین فعلا با اسم قبلی لینک هستی.. اصلا به تو چه؟! دوست ندارم عوضش کنم..
وه ... چه خیال انگیز و جانبخش است جایی که می خندند ،می بخشند و فراموش می کنند ... کجاست این مدینه ی فاضله ... راستی با یک فنجان سکوتت به من حس زندگی می دهی ...
متاسفانه وجود نداره
سلام.
آره می دونم اسم وبلاگتو عوض کردی ولی همش که داری از تنهایی مینالی... 
به خاطر همین فعلا با اسم قبلی لینک هستی.. اصلا به تو چه؟! دوست ندارم عوضش کنم..
آخریش سخت تر از اونیه که اول فکر میکنی!
فراموشی برای من که معنایی نداره